Het uitgevoerde onderzoek had een ander uitgangspunt dan een doorsnee archeologisch\u00a0
onderzoek. De primaire intentie ervan was de twee herbegraven individuen te bergen om over te\u00a0
gaan tot conservatie in functie van een permanente tentoonstelling van de graaf en gravin van\u00a0
Loon in het herbestemmingsproject GRAAF.
\u00a0\u00a0
Na het archeologisch onderzoek in 1969 werd er op basis van een fysisch antropologische studie\u00a0
in verhouding tot historische gegevens van uitgegaan dat het Lodewijk I en Agnes van Metz betrof.\u00a0
De parallellen werden vooral gezocht in de leeftijd, gestalte, pathologie\u00ebn (jicht of podagra) en de\u00a0
aanwijzing dat het mannelijk skelet een ruiter zou zijn geweest op basis van bepaalde botbreuken\u00a0
etc. Op basis van deze onderzoeken werd de conclusie getrokken dat het daadwerkelijk Lodewijk\u00a0
I en Agnes betrof en uiteindelijk werden ze herbegraven onder een gedenksteen waarin hun\u00a0
memorie, althans tijdelijk, vereeuwigd stond.
\u00a0
Een eerste kwestie die dan ook opdook tijdens het huidige onderzoek was een bijkomend fysisch\u00a0
antropologisch onderzoek. Uit dit onderzoek bleek dat, op \u00e9\u00e9n ribbreuk na, de kenmerken van de\u00a0
individuen overeenkwamen met deze zoals beschreven in het onderzoek van 1969. Op basis van\u00a0
dit onderzoek kan dus wel aangenomen worden dat individuen 1 en 2 dezelfde zijn als\u00a0
skeletnummers 3 en 1 uit het rapport van de eerdere opgravingscampagnes.
\u00a0
Tijdens het onderzoek werden bijkomende vragen gesteld over de identiteit van de opgegraven\u00a0
individuen. Men wou namelijk zeker zijn dat als men de skeletten opnieuw zou tentoonstellen als\u00a0
zijnde Lodewijk I en Agnes van Metz, dat deze gegevens ook correct waren. De aangetroffen\u00a0
ziektebeelden, botbreuken, geslachts- en gestalteaanwijzingen uit de voorgaande onderzoeken in\u00a0
relatie tot historische gegevens werden als concluderend gesteld voor de identiteit. Echter, kunnen\u00a0
er in het verleden ook andere mensen hebben rondgelopen die aan deze beschrijving voldeden.\u00a0
Gezien de sterfdata van Lodewijk I en Agnes gekend zijn uit historische geschriften, werd in eerste\u00a0
instantie dan ook geopteerd om een C14-datering uit te voeren. Daaruit bleek, verassend genoeg,\u00a0
dat de skeletten aanzienlijk jonger zijn dan de gekende data van 1171 en 1175, waardoor het\u00a0
onmogelijk kan gaan om de resten van Lodewijk I en Agnes van Metz.
\u00a0
Deze gegevens verkregen op basis van recent wetenschappelijk onderzoek zorgden ervoor dat\u00a0
de toekomstige tentoonstelling herdacht moest worden aangezien de twee skeletten geen\u00a0
inhoudelijke relatie bleken te hebben met het verhaal dat ze in GRAAF wilden vertellen. Er werd\u00a0
dan ook geopteerd om ze niet tentoon te stellen, maar wel het verhaal te vertellen van de foute\u00a0
identificatie van de individuen die decennialang als waarheid werd aangenomen.\u00a0
Het onderzoek met wetenschappelijke vraagstelling en de daaropvolgende analyses hebben\u00a0
waardevolle kenniswinst opgeleverd. Zo ook werd het belang van een kritische blik ten aanzien\u00a0
van voorgaande onderzoeken duidelijk. Nieuwe wetenschappelijke technieken stelden de\u00a0
opdrachtgever in staat om concreter bewijsmateriaal in te zamelen over de identificatie van de\u00a0
individuen.\u00a0
Gedurende de 21ste eeuw zijn er zo heel wat nieuwe technieken die aangewend kunnen worden in\u00a0
diverse disciplines om meer en gestaafde gegevens in te zamelen, zo ook over archeologische\u00a0
data. Daarenboven ontwikkelen deze technieken zich razendsnel en worden de mogelijkheden\u00a0
voor het inzamelen van wetenschappelijk correcte gegevens steeds groter.\u00a0
Het volstaat dan ook te zeggen dat dit onderzoek in functie van een herbestemmingsproject een\u00a0
maatschappelijke en wetenschappelijke eye-opener mag vormen om steeds met een kritische blik\u00a0
te kijken naar gegevens die voor interpretatie vatbaar zijn, een veelvoorkomend fenomeen bij de\u00a0
humane wetenschappen.\u00a0
Voor de ontsluiting naar het publiek is gekozen voor een nieuwe insteek, waarbij men het verhaal\u00a0
vertelt dat o.a. volgende vragen aankaart: Waarom denken we al decennia dat Lodewijk I en\u00a0
Agnes van Metz hier begraven liggen? En wat heeft recent wetenschappelijk onderzoek ons\u00a0
geleerd? Dit werd aangevuld met een interactieve tijdlijn aan de hand van historische bronnen,\u00a0
archeologische rapporten en recente wetenschappelijke analyses.