Verspreid over het terrein werden in totaal 64 sporen geregistreerd. Bij het vooronderzoek met proefputten werden er bijkomend 8 geregistreerd. Het betreft hoofdzakelijk (paal)kuiltjes, enkele grotere (beer/afval)kuilen en (afval)lagen die onder HTM/ophogingspakketten geregistreerd werden. De paalkuiltjes kunnen niet herleid worden tot een plattegrond.
\nHet aardewerk in de vullingen van deze grondsporen en lagen kan in de late middeleeuwen gesitueerd worden (periode 14de/15de eeuw). De kuiltjes lijken een iets oudere datering te hebben dan de lagen. Een groot deel van de vondsten bestaat uit (zeer) hard gebakken aardewerk. Sommige scherven/recipie\u0308nten vertonen indeukingen en een enkele keer is een scheurtje opgemerkt in een volledig bewaard recipie\u0308nt. Algemeen lijkt het aardewerk ondanks deze onvolmaaktheden toch nog bruikbaar geweest te zijn. Wellicht is een deel ervan wel weggegooid wat kan wijzen op de nabijheid van pottenbakkersactiviteiten. De concentratie potten S53 lijkt eerder een weggegooid geheel te zijn dan wel een restant van een oven. Net ten westen ervan zat een grote verstoring waardoor dit niet\u00a0met zekerheid te zeggen is. Zowel rond de potten S53 als in laag S49 zat wat verbrand materiaal maar dit werd niet gei\u0308nterpreteerd als in situ verbranding. Ook de verbrande brokken ronde baksteen kunnen van een oven afkomstig zijn, maar deze bevonden zich zeker niet in situ. Mogelijk waren de kuilen S52 en S50 ontginningskuilen die naderhand met o.m. beer opgevuld werden.\u00a0
\nTheoretisch lijkt de nabijheid van pottebakkersactiviteiten in de onmiddellijke buurt mogelijk gelet op de situering van het terrein eerder aan de rand van het stadscentrum langs een invalsweg en in de nabijheid van water.
Deze hard gebakken recipie\u0308nten vertonen een gelijkenis met aardewerk dat o.m. in Zoutleeuw werd aangetroffen in een oven10. Ook in pottebakkersateliers zoals Tienen-Velbornstraat en Sint-Truiden- Tiensesteenweg werd het aangetroffen. Het gaat om een kenmerkende, regionale pottenbakkerstraditie in dit deel van het hertogdom Brabant tijdens de (late) middeleeuwen.
Meer in het zuiden, ter hoogte van de Hasseltsestraat, werden enkele stratigrafisch elkaar oversnijdende muren en funderingen opgegraven. De stratigrafisch oudste funderingen zijn opgebouwd uit ijzerzandsteen. Ze worden oversneden door een recentere kelder en bovendien ligt er een grote verstoring ten oosten van deze funderingen.
\nEen projectie van deze resten op historische kaarten geeft aan dat de kelder zich ter hoogte van bebouwing op de atlas der Buurtwegen situeert. Het kanaaltje met de NW-ZO-orie\u0308ntering lijkt hiermee in de richting van de beek ten zuiden te lopen die op de Atlas der Buurtwegen weergegeven wordt. De natuurstenen muur S54 volgt de zuidrand van bebouwing die op de Ferrariskaart weergegeven wordt ter hoogte van het projectgebied. Al bij al zijn de oudere muurresten te fragmentarisch en te verspreid bewaard om te duiden.
\n