De opgraving aan de Kesterweg 23 te Pajottegem werd uitgevoerd in 3 fases. De werkputten werden steeds aangelegd tot op de diepte van de geplande bodemingrepen.
\nFase 1 werd binnenshuis uitgevoerd. Omwille van ruimtelijke beperkingen en veiligheidsredenen werd besloten om niet vlakdekkend op te graven maar te werken met proefputten die met de schop uitgegraven werden en deze waar nodig uit te breiden. De acht proefputten werden aangelegd tot op een diepte van 0,60m-mv (vloerpeil). Er werd\u00a0aangelegd in verschillende werkputten; de dieptes hiervan verschillen tussen de proefputten onderling\u00a0en zijn afhankelijk van de plaatselijk aangetroffen sporen. In de putten werden antropogene horizonten\u00a0aangetroffen waarbinnen uitbraaksporen van structuurelementen zichtbaar waren; afgaande op\u00a0aangetroffen vondsten wijzen deze op interne verbouwingen in de 19de-20ste eeuw. Geen van de\u00a0aangetroffen vondsten kon gekoppeld worden aan \u00e9\u00e9n van deze sporen. Bij aanleg van de verschillende\u00a0vlakken in de antropogene horizonten werden wel vondsten aangetroffen en ingezameld. De vondsten\u00a0dateren hoofdzakelijk uit de nieuwste tijd. Slechts \u00e9\u00e9n aardewerkfragment kan gedateerd worden in de\u00a0Romeinse tijd; in dezelfde werkput werd op de bodem echter ook een Franse munt uit 1855 aangetroffen.\u00a0Een boring in \u00e9\u00e9n van de proefputten toont aan dat deze antropogene horizonten uit de nieuwste\u00a0tijd/eigen tijd reiken tot op een diepte van zo\u2019n 0,86m-mv. Op basis van het uitgevoerde onderzoek kan\u00a0niet uitgesloten worden dat onder de antropogene horizonten oudere sporen bewaard gebleven zijn. De\u00a0uitgevoerde bodemingrepen bevinden zich binnen zone 1 echter volledig binnen de antropogene\u00a0horizonten met een voldoende buffer tot op het mogelijk archeologisch vlak.
\n
Fase 2 werd uitgevoerd ter hoogte van een recent gesloopte garage. Deze fase kon met behulp van een\u00a0minigraver in \u00e9\u00e9n werkput aangelegd worden met een totale oppervlakte van 26,06m\u00b2, waarbinnen 3\u00a0vlakken werden geregistreerd. De eerste twee vlakken omvatten de volledige oppervlakte van de
werkput. De aangetroffen sporen binnen deze vlakken worden gelinkt aan nutsleidingen die zich onder
de garage bevonden. Vlak 3 bestaat uit een smalle lokale uitdieping aan de randen van de fase; hier zullen\u00a0de funderingen van een nieuwbouw worden aangelegd. In vlak 3 werd een smalle greppel gevonden. Net\u00a0als in fase 1 konden ook in fase 2 geen vondsten aan sporen gekoppeld worden. De ingezamelde vondsten\u00a0van alle vlakken dateren uit nieuwste tijd tot het heden. Op basis van bodemkundige profielen kan\u00a0vastgesteld worden dat de moederbodem sterk afhankelijk is van de antropogene horizonten en aanvangt\u00a0tussen 0,80m-mv en 1,30m-mv. Gezien vlak 2 werd aangelegd op een diepte van 0,60m-mv tot 0,80mmv kan ook voor fase 2 niet uitgesloten worden dat onder de antropogene horizonten oudere sporen\u00a0bewaard gebleven zijn. Deze zullen echter niet geraakt worden door de geplande bodemingrepen.
Fase 3 werd uitgevoerd in de tuin van de woning. Ter hoogte van de uitgebroken stookolietank werden
geen sporen aangetroffen maar werd in het profiel vastgesteld dat de moederbodem aanvangt op een
diepte van 0,80m-mv. Met behulp van graafmachine werd verder \u00e9\u00e9n werkput aangelegd waarbinnen 4
vlakken werden geregistreerd. In vlakken 1 tot en met 3 werden afvalkuilen aangetroffen met
vondstmateriaal uit de nieuwste tijd waarbij ook enkele vondsten uit de Tweede Wereldoorlog opvallen.
De diepte van deze vlakken, tot op 0,60m-mv, ligt op dezelfde lijn als de antropogene horizonten die
bekend zijn uit fases 1 & 2. In vlak 4, op 0,70m-mv, bestaat spoor 4.3 uit een gracht met een spitse bodem\u00a0waarin aardewerk werd aangetroffen uit de Romeinse tijd. Het zou kunnen dat deze gracht gezien moet\u00a0worden als een onderdeel van een Romeinse weg, maar dit kon bij gebrek aan een ruimere\u00a0onderzoekscontext niet bevestigd worden.
Een vergelijking van de bodemkundige- en opgravingsresultaten over de verschillende fases maakt dat
niet uitgesloten kan worden dat onder de huidige woning (met uitzondering van de kelder) nog een
archeologisch relevant niveau aanwezig is. Fase 1 & 2 behouden hierbij een kennispotentieel, in het
bijzonder voor sporen uit de nieuwe tijd en de Romeinse tijd.